2 juni Belorado naar San Juan de Ortega

Na een goede nachtrust zijn wij vanmorgen vroeg opgestaan, 6.00 uur. Wij konden pas om 7.00 uur eten in het restaurant en dat duurde ons te lang en we zijn om 6.40 vertrokken. We eten wel ergens onder weg. Onze tocht gaat vandaag van Belorado naar San Juan de Ortega En gaan over de Montes de Oca wat Berg van de Glans betekend. We zullen het zien. Het motregent. We dachten dat we het wel gehad hadden maar er was dus nog iets over gebleven. Over de brug verlaten wij Belorado richting Tosantos waar we dachten een broodje te kopen maar er was niets te kopen dus maar naar het volgende dorp. Onderweg liggen er een paar schoenen op een bank. Het is net of deze willen vragen welk persoon hen wil mee nemen naar Santiago de Compostella. Ze blijven achter. Het volgen de dorp komt in zicht en een goede kennis van het eerste uur, Manuel, uit Duitsland loopt een stuk met ons mee. Hij had ook nog niet gegeten en we gaan samen opzoek in het dorpje Villambistia. Bij een Albergue kunnen we een hapje eten met een kop koffie. Manuel loopt een stuk sneller als wij dus gaat hij alleen verder. Hij wil op 24 juli in Santiago zijn want de dag er op gaat zijn vliegtuig naar Frankfurt. Even nog wat adresgegevens uitgewisseld. De velden waar we nu langs lopen zijn graanvelden. In de heuvels zie je overal uitsparingen (grotten) in bepaalde vormen.We komen na ongeveer 3.30 uur lopen aan in Villafranca Montes de Oca. We nemen hier nog een stop alvorens we over de Montes de Oca gaan. Na de kerk loopt de weg steil naar boven en het heeft geregend dus een en al blubber. Het is bewolkt ander kon je op het eerste plateau de Sierra de la Demanda zien. Hier ligt tot diep in de zomer sneeuw op de toppen . De weg loopt verder steil omhoog en het is heel erg stil nu. Het was vroeger voor de pelgrims een van de gevaarlijkste trajecten. Niet allen door sneeuw maar vooral dat je beroofd werd en wat er dan met je gebuurde laat zich raden. Boven gekomen na ongeveer 2 uur lopen van uit Villafranca, vald ons op dat de bomen hier bijna geen bladeren hebben maar bedekt zijn met mos en op sterven na dood zijn. Het is de hele helling waar diet te zien is Bij navraag is de oorzaak onbekend. Erosie? We zitten nu op een hoogte van 1120 meter en lopen nog een twee uur over een breed zand-grint en klei pad. Erg veel modder en is het glibberen en glijden naar beneden naar het dorpje San Juan de Ortega. Hier i9s maar één Albergue die pal naast de kerk staat. Er is net een dienst (lof) bezig en wij even binnen kijken. Het is een heel klein kerkje maar dat past precies bij dit dorpje van, denk ik, 500 inwoners. De Albergue is een oud klosster en in de beschrijving staat dat het niet verwarmd is en dat er geen keuken is. Je bent een pelgrim dus deze uitdaging ga je aan. Bij binnenkomst is al te zien dat het niet veel is maar je kunt er slapen en je maaltijd moet je uit een automaat halen en dan opwarmen. We gaan er voor. Marietje staat gelijk al onder een koude douche en gaat naar de hospitaaleros om dit te melden. Even later kan zij onder de douche. Even wat magnetron eten gehaald uit de automaat, opgewarmd en opgegeten. Je moet toch wat eten niet? Verder is deze dag ons wandelend uitstekend vergaan. Het is of het elke dag beter gaat. Het was vandaag 24 km en we voelen ons nog net als vanmorgen. Dit doet ons erg goed. Net als alle reacties die we krijgen trouwens. Erg leuk.
Morgen gaan we naar Burgos de afstand is 28 km. Daar moet ik geld pinnen, in dit dorp is geen bank en in het volgende ook niet. Dus even op een houtje bijten.
Groetje, Marietje en Gerard.