`13 juni de weg naar Astorga
Door: Gerard Veldhuis
Blijf op de hoogte en volg Marietje en Gerard
13 Juni 2013 | Spanje, Astorga
13 juli de weg van Villadangos del Páramo naar Astorga.
Vandaag verlaten we echt de meseta en gaan bergopwaarts de Montes de León in. Maar eerst moeten we nog de Páramo, enkele kleine heuvels, over.Het weer is vandaag heel anders dan gisteren. Het is bewolkt maar de temperatuur is ideaal z’n 17 graden. We lopen weer langs een snelweg en kunnen elkaar soms niet verstaan vanwege het lawaai van de auto’s. In hospital de Órbigo nemen we onze eerste pauze. We moeten over de brug van Rio Órbigo. In het midden heeft deze brug een knik weke nauw verweven met de waar gebeurde geschiedenis van de ridder Suero de Quinones. Hij had de gelofte afgelegd om iedere donderdag een keten om zijn hals te dragen. Om van deze gelofte af te komen, organiseerde hij in 1434 bij de brug een groot toernooi. Samen met negen tegenstanders streed hij dertig dagen lang, twee weken voor en twee weken nar de naamdag van apostel Jacobus (25 juli) tegen alle ridders die hier langs kwamen. Aan alles was gedacht: tribunes voor de toeschouwers, een toernooiveld en tenten om de belangstellende in onder te brengen. Het toernooi ontsloeg de ridder inderdaad van zijn gelofte. Als dank schonk hij de ketting aan de kathedraal van Santiago de Compostella, waar hij tegenwoordig het borstbeeld van Jacobus de Mindere siert. Sinds 2000 wordt het toernooi paso honroso ( zo wordt hij genoemd) nagespeeld. De plaatselijke bevolking is dan massaal aanwezig in middeleeuwse klederdracht. We lopen nu door het stadje richting Villares de Órbigo en dan naar San Justo de la Vega. Onderweg komen we door een andere streek met steile heuvels maar prachtige uitzichten. De wegen zijn nu niet om over naar huis te schrijven. Wat een keien. Maar een pelgrim klaagt niet en we wilden het zelf toch! Maar nogmaals, het uitzicht is schitterend. We komen aan in Astorga. Deze licht iets tegen de berg aan. Op deze berg licht boven nog sneeuw. De eerste beste albergue nemen we en wie komen we daar tegen? Mitchel uit Duitsland. Zij is enkele dagen met ons mee gewandeld en hebben s’avonds met elkaar gegeten. Ze is al van af dinsdag hier als hospitaaleros. We hebben een kamer voor 4 personen gekregen en dat is wel zo rustig. Eerst douchen, wasje doen en dan uit eten in de stad. Morgen horen jullie meer van deze pelgemino’s die het weer uitermate naar hun zin hebben nar vandaag 28 km te hebben gewandeld.
Groet uit Astorga: Marietje en Gerard.
Vandaag verlaten we echt de meseta en gaan bergopwaarts de Montes de León in. Maar eerst moeten we nog de Páramo, enkele kleine heuvels, over.Het weer is vandaag heel anders dan gisteren. Het is bewolkt maar de temperatuur is ideaal z’n 17 graden. We lopen weer langs een snelweg en kunnen elkaar soms niet verstaan vanwege het lawaai van de auto’s. In hospital de Órbigo nemen we onze eerste pauze. We moeten over de brug van Rio Órbigo. In het midden heeft deze brug een knik weke nauw verweven met de waar gebeurde geschiedenis van de ridder Suero de Quinones. Hij had de gelofte afgelegd om iedere donderdag een keten om zijn hals te dragen. Om van deze gelofte af te komen, organiseerde hij in 1434 bij de brug een groot toernooi. Samen met negen tegenstanders streed hij dertig dagen lang, twee weken voor en twee weken nar de naamdag van apostel Jacobus (25 juli) tegen alle ridders die hier langs kwamen. Aan alles was gedacht: tribunes voor de toeschouwers, een toernooiveld en tenten om de belangstellende in onder te brengen. Het toernooi ontsloeg de ridder inderdaad van zijn gelofte. Als dank schonk hij de ketting aan de kathedraal van Santiago de Compostella, waar hij tegenwoordig het borstbeeld van Jacobus de Mindere siert. Sinds 2000 wordt het toernooi paso honroso ( zo wordt hij genoemd) nagespeeld. De plaatselijke bevolking is dan massaal aanwezig in middeleeuwse klederdracht. We lopen nu door het stadje richting Villares de Órbigo en dan naar San Justo de la Vega. Onderweg komen we door een andere streek met steile heuvels maar prachtige uitzichten. De wegen zijn nu niet om over naar huis te schrijven. Wat een keien. Maar een pelgrim klaagt niet en we wilden het zelf toch! Maar nogmaals, het uitzicht is schitterend. We komen aan in Astorga. Deze licht iets tegen de berg aan. Op deze berg licht boven nog sneeuw. De eerste beste albergue nemen we en wie komen we daar tegen? Mitchel uit Duitsland. Zij is enkele dagen met ons mee gewandeld en hebben s’avonds met elkaar gegeten. Ze is al van af dinsdag hier als hospitaaleros. We hebben een kamer voor 4 personen gekregen en dat is wel zo rustig. Eerst douchen, wasje doen en dan uit eten in de stad. Morgen horen jullie meer van deze pelgemino’s die het weer uitermate naar hun zin hebben nar vandaag 28 km te hebben gewandeld.
Groet uit Astorga: Marietje en Gerard.
-
13 Juni 2013 - 19:27
Harry En Gerda Van Der Sligte:
Bedankt voor die prachtige verhalen, en wat een doorzettingsvermogen hebben jullie.Geweldig!!!!!!!!! -
13 Juni 2013 - 23:34
Frans:
Hllo Mariet en Gerard.
Alweer een mooi verhaal met mooie foto's.
We blijven jullie op de voet volgen.
Gewoon lekker doorgaan. -
14 Juni 2013 - 13:03
Jan En Annemieke:
We genieten van jullie verhalen. We blijven op de kaart volgen waar jullie zijn.
Zo te zien en te horen genieten jullie ook .
groetjes Jan en Annemieke
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
