20 juni de weg naar Portomarín

20 juni de weg van Sarria naar Portomarín.
Gisterenavond heerlijk gegeten in het restaurant van onze Alberue. Hollandse kost. Een schaal met vermicelli soep, voor 4 borden en dan een flinke karbonade met aardappelen met ui en boontjes. Dan nog een toetje na van ananas. Erbij kregen wij een fles rode wijn. Dat voor 9 Euro p/p. Wij hadden onze buik(jes), ze zijn gekrompen, echt vol. Morgen vroeg zou ons ontbijt klaarstaan. Nog even een kleine wandeling maken en dan naar bed. Er is in de Albergue wel plaats voor 40 mensen, maar wij de enigste. Lekker rustig. Ons ontbijt zou om 7 uur klaarstaan. Als we naar beneden gaan om te eten blijkt de man des huizes er helemaal niet te zijn. Het restaurant zit dicht. Nou, dan zit er niets anders op dan elders een broodje te nemen. We gaan op pad en 10 meter verder eten wij ons broodje en drinken wij onze koffie. De weg vandaag is “heuvelachtig”. Het gaat direct omhoog. Wat ons opvalt is dat er veel schoolkinderen mee lopen, en dat het druk is met fietsers. Vandaag passeren we de laatste 100 km grens van de camino. Dit is voor veel mensen het startpunt om het begeerde certificaat in ontvangst te mogen nemen in Santiago. Je moet tenminste 100 km gelopen hebben voor dit certificaat. We gaan weer langs moeilijk begaan bare wegen(paden) en wat een beetje ergerlijk wordt is dat er soms hele stellen fietsers ook over deze wandelpaden fietsen. Ze moeten dan maar afstappen als ze er niet langs kunnen maar dan zit je nog niet weer op de fiets, zo steil is het soms, en dan moet je lopend naar boven. We doen het vandaag lekker rustig aan. Geen drukte en het is prachtig wandelweer en we schieten veel foto’s van het landschap dat hier erg groen is. Dit zou je in Spanje niet verwachten. We komen weer door allemaal kleine dorpjes net als de afgelopen dagen. Het is of de tijd weer heeft stil gestaan. Veel vervallen( opknappertjes) boerderijen en schuren. We lopen langs waterloopjes die over de weg lopen met ernaast stapelstenen om geen natte voeten te krijgen. De bloemen langs de weg zijn nu geen klaprozen maar vingerhoed bloemen. Weer iets anders. We komen in de omgeving van Brea. Het wordt ineens druk. Hier staat het 100 km paaltje en iedereen wil er mee op de foto, dus wij ook. Geen honderdtallen meer maar tientallen aan kilometers. Dit geeft een ander gevoel. We genieten van elk ding wat we zin als een steen die schittert als de zon er op schijnt. Net grafiet. We stoppen even om een jus de orange met een tortella te nemen. Die tortella is wel erg groot dit keer en met moeite krijgen we hem op. Langzaan lopen we naar het eindpunt toe en komen aan een water. Dit is het stuwmeer dat in 1962 is gebouwd. Het oude stadje Portomarín verdween voor een gedeelte in het water en ook veel boerderijen, bruggen en complete bossen verdwenen. Tocht is een deel van de stad behouden gebleven door dat men de stenen heeft afgebroken en op een iets andere plaats( hoger) weer heeft herbouwd. We wandelen de lange brug over en ontmoeten daar onze oude knakkers ui Italië. Ze zwaaien al van verre als we de trap op komen naar het oude stadsdeel. Een hartelijk onthaal. We zoeken een Albergue en vinden er een dicht bij de rivier. Even douchen, brrrrrrrrrrrr wat koud!! Het warme water was op. Marietje wacht maar even. We zijn later binnen dan anders maar dat komt dat wij vandaag genoten hebben van het prachtige landschap dat wel erg mooi is in het voorjaar. We hebben er weer 22 km opzitten voor vandaag. Morgen beginnen we aan de laatste 86 km naar Santiago.
Tot morgen en, gezond weer op.
Marietje en Gerard.